De Kinderverzamelaar (2008)

[Simon]

   

De kinderverzamelaar kruipt onder je huid. Als geen ander weet Sabine Thiesler een sfeer op te roepen die tegelijk zo levensecht en angstaanjagend is, dat je wel door móét lezen. De kinderverzamelaar is net als Huis van stilte, als een enge film die je alleen tussen je vingers door durft te bekijken...

“Benjamin zat rechtop aan tafel. Zijn kleine lijfje was zodanig tussen stoel en tafelblad geklemd dat hij niet kon omvallen. Achter zijn nek zat een kussen, het hoofd leunde tegen de muur. Zijn ogen waren opengesperd, alsof hij nog steeds niet kon bevatten wat hem was overkomen. Zijn onderarmen lagen op het tafelblad, de kleine handen tot vuisten gebald en met tape vastgeplakt zodat ze niet van de tafel konden glijden. Benny was helemaal aangekleed, zijn haren waren netjes gekamd.

Een vredig tafereel met slechts één schoonheidsfoutje: Benny was inmiddels bijna achttien uur dood.”

Anne en haar man beleven de nachtmerrie van elke ouder: tijdens een vakantie in Toscane verdwijnt hun kind spoorloos. De zoektocht van de politie heeft geen resultaat en ze moeten zonder hun zoon naar huis terugkeren.
Tien jaar later keert Anne terug naar de plek waar het is gebeurd om uit te zoeken wat er indertijd is voorgevallen. Ze vermoedt niet hoe dicht ze bij de dader komt – en hij bij haar...
 
 
The Child Collector gets under your skin. Sabine Thiesler knows better than anyone how to evoke an atmosphere that is simultaneously so lifelike and terrifying that you simply must keep reading. Just like House of Silence, The Child Collector is like a scary movie that you only dare to watch through your fingers...

“Benjamin sat upright at the table. His little body was wedged so tightly between the chair and the tabletop that he could not fall over. A pillow sat behind his neck, his head leaning against the wall. His eyes were wide open, as if he still could not comprehend what had happened to him. His forearms lay on the tabletop, his little hands clenched into fists and taped down so they could not slide off the table. Benny was fully dressed, his hair neatly combed.

A peaceful scene with only one minor flaw: Benny had been dead for nearly eighteen hours by now.”

Anne and her husband are experiencing every parent's nightmare: during a vacation in Tuscany, their child disappears without a trace. The police search yields no results, and they must return home without their son.

Ten years later, Anne returns to the scene of the incident to find out what happened back then. She has no idea how close she gets to the perpetrator—and how close he gets to her...